ESSAY Magazine (An International Journal of Sexaholics Anonymous)

Mon parrain avait l'habitude de me dire : "Pourquoi nourrir le loup ? Laisse-le mourir de faim", en faisant référence à la luxure qui résidait dans mon cerveau. Au début, j'étais partiellement d'accord avec lui. Mais au fond de moi, je croyais que cette luxure faisait partie intégrante de mon caractère, de ce que je suis, même si je savais qu'elle me tuait, qu'elle tuait mon âme. Je luttais contre l'idée de la laisser mourir de faim. J'associais la faim à la nourriture et je croyais que, si j'avais faim, la seule solution était de manger ; appeler un ami, assister à une réunion ou prier pour atténuer la sensation de faim ne mettrait pas de nourriture dans mon ventre. De même, je pensais que seul le passage à l'acte pouvait nourrir ma faim de luxure. J'ai fini par comprendre que cette perspective était fausse, mais il m'a fallu quelques années pour en prendre conscience.

This article is about relapse prevention. However, deep down inside of me, I am uncomfortable writing about this. I feel relapse prevention applies to people who are sober. It is about how to prevent people from relapsing once they get sober. My belief is that many people do not get sober although they think they are sober. How can I make such a statement?

My sponsor used to say to me, “Why Feed the Wolf? Let It Starve,” referring to the lust residing in my brain. At first, I partially agreed with him. Deep down, though, I believed that this lust was integral to my character, to who I am, even though I knew that it was killing me, killing my soul. I struggled with the idea of letting it starve. I associated hunger with food and believed that, if I were hungry, the only solution was to eat; calling a fellow, attending a meeting, or praying to alleviate the feeling of hunger won’t put food in my belly. Likewise, I projected that only acting out could feed my lust hunger. I eventually realized that this perspective is false, but it took me a couple of years to truly grasp it.

 
من مسئولم.
هنگامی که، هر کسی در هر جایی درخواست کمک می نماید. می خواهم دست یاری SA  همیشه آنجا باشد. و برای آن: مسئولم.
راهنمای خدمات SA ـ بخش آخر

 
اسم من میرا است.  و من یک معتاد جنسی هستم  یا شاید، درست تر این است که یک معتاد به شهوت هستم.  تا جایی که یادم می‌آید از شهوت برای کنار آمدن با زندگی استفاده می‌کردم، شاید از چهار یا پنج سالگی ام.  در ابتدا از خودارضایی فانتزی و اجباری استفاده می کردم، خیلی قبل از اینکه حتی بفهمم رابطه جنسی چیست.  این رفتارها در آن زمان مشکلی نبود - آنها راه حل من بودند

My name is Meira. and I am a sexaholic. Or perhaps, more correctly, a lustaholic. I was using lust to cope with life as far back as I can remember, perhaps from the age of four or five. At first I used fantasy and compulsive masturbation, way before I even knew what sex was. These behaviors weren’t a problem then—they were my solution.

I am part of the duo that welcomes newcomers in an SA email group called SA Net. SA Net currently has over 1000 members where the majority transition to meet on Zoom leaving few to actively participate on email. I am one of the few and have found great recovery in not only participating in SA Net but also in doing service.

 
שלום, שמי מאירה ואני סקסוהוליסטית, או אולי יותר מדויק יהיה לומר מכורה לתאווה. השתמשתי בתאווה כדי להתמודד עם החיים מאז שאני זוכרת את עצמי, אולי מגיל ארבע או חמש. בהתחלה השתמשתי בפנטזיות ואוננות כפייתית, הרבה לפני שידעתי על יחסי מין. ההתנהגויות האלו לא היו בעיה אז – הם היו פתרון עבורי