ESSAY Magazine (An International Journal of Sexaholics Anonymous)

Когда летом 2014 года меня выбрали членом Попечительского совета АС, я был новичком на этом уровне служения, но с воодушевлением отдавал все силы тому, что мог сделать, чтобы делиться нашим посланием со страдающими сексоголиками. Мне рассказали о служении в комитете и объяснили, что в последнее время комитет не работал активно и не имел председателя. Позже я понял, что интерпретировать это можно следующим образом: "Итак, теперь ты временный председатель, займись созданием комитета, а потом замени себя новым председателем. Кстати, возможно Карл  захочет возглавить его".

„Ale ja nie chcę się tym dzielić ...” - „Więc nie wyzdrowiejesz!” To była odpowiedź sponsora na większość doświadczanych przeze mnie lęków. Nie mogę wytrzeźwieć sam. Nie mogę też otrzymać trzeźwości, jeśli nie przekażę jej dalej. Grupa SA, w której wytrzeźwiałem, była bardzo silna pod względem pełnienia służby. Tam właśnie zapoznałem się ze służbą „Szpitale i instytucje”. To grupa seksoholików, która pełni służbę w ośrodkach zdrowia, więzieniach, kościołach i innych organizacjach. Bierzemy grupę członków SA i niesiemy posłanie pracownikom i pacjentom.

Kiedy zostałem powiernikiem w radzie powierników SA latem 2014 roku, byłem wyraźnie nowicjuszem na tym poziomie służby. Bardzo się jednak cieszyłem, aby dać z siebie wszystko, aby pomóc podzielić się naszym niesamowitym posłaniem z cierpiącym seksoholikiem. Poproszono mnie, żebym został łącznikiem w komitecie powierników, czyli osobą komunikującą się z radą powierników. Opowiedziano mi trochę o tym komitecie. Wyjaśniono, że „komitet był ostatnio mało aktywny i nie miał przewodniczącego”. Później dowiedziałem się, że interpretacja tego może brzmieć: „Jesteś więc teraz tymczasowym przewodniczącym, weź się do pracy nad budową komitetu, a potem znajdź nowego przewodniczącego na swoje miejsce. A tak przy okazji to Carl N. może będzie chciał zostać przewodniczącym”.

Biskupi, księża i zakonnice w całym Kościele Katolickim są coraz bardziej świadomi istnienia SA i popierają zalecanie parafianom uzależnionym od żądzy kontakt z programem w celu uzyskania pomocy. Region Europa i Bliski Wschód (EMER) zbiera dobre owoce skupienia szczególnej uwagi na takim niesieniu posłania przez ostatnie kilka lat i promowaniu dzielenia się doświadczeniem wśród swoich 15 intergrup.

Ponad 5 lat temu przeprowadziłem się do miasta na wschodnim wybrzeżu Australii. W mieście były dwa mitingi SA, a uzależnienie od seksu było i nadal jest tematem tabu. Ostatnio mieliśmy problem w jednej kuchni wydającej zupy, gdy na ekranie wspomniano o naszym mitingu. Z powodu tego incydentu nie umieszczą naszych plakatów ani nie udostępnią broszur, żeby ułatwić dostęp do wspólnoty. To tylko mały przedsmak tego, z czym mamy do czynienia w tym mieście.

Od momentu, kiedy zacząłem poważnie traktować ten program i pracować nad Krokami ze sponsorem, który pracuje nad Krokami ze swoim sponsorem (i tak dalej), było dla mnie jasne, że naszym głównym celem jest Dwunasty Krok - niesienie posłania. Oczywiste obszary pracy w ramach 12go kroku obejmują, ale nie ograniczają się do: bycia częścią wspólnoty, odpowiedzialnego i radosnego dzielenia się na mitingach, przygotowania kawy i ustawiania krzeseł i oczywiście sponsorowania innym pracując na krokach. 

Moja praca polega na opiece nad dużym domem z sadem i ogrodem. Kilka tygodni temu znalazłem się w zupełnie nowej sytuacji, w której nigdy wcześniej nie byłem. Ludzie, z którymi mieszkam i pracuję, wyjechali na dwa miesiące na wakacje. Zostałem sam, od tamtej pory prawie nikogo nie spotykam. Kluczową kwestią jest to, że mam pełny dostęp do Internetu. Mogę oglądać co chcę i nikt by się nie dowiedział. Dla takiego seksoholika jak ja, który w swojej karierze SA miał wiele nawrotów, jest to idealna sytuacja, żeby całkowicie zatracić się w nałogu. Jednak dzięki Bogu minęło już 6 tygodni życia samemu i nadal jestem trzeźwy. Gdy piszę ten tekst mija mi 6 miesięcy trzeźwości. Po podzieleniu się moją sytuacją na mitingu SA na zoomie, przyjaciel poprosił mnie o spisanie tego, co naprawdę pomaga mi przetrwać. Zebrałem więc narzędzia w sześciu punktach.

Dal momento in cui ho iniziato a prendere sul serio questo programma e a lavorare i Passi con uno sponsor che a sua volta lavora i Passi con il suo sponsor (e così via), mi è stato chiarissimo che il nostro obiettivo e scopo principale è il Dodicesimo Passo: portare il messaggio.